“Öyle yaralar vardır ki hayatta, cüzzam gibi ağır ağır yiyip bitirirler yalnızlığına çekilmiş ruhu.” (Makbule Aras Eyvazi)
“Hayatta, tıpkı cüzam gibi, ruhu inzivada yavaş yavaş yiyen, kemiren öyle yaralar vardır ki.” (Ali Fuat Bilkan)
“Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.” (Behçet Necatigil)
“Hayatta öyle yaralar var ki, ruhu inzivadayken cüzam gibi yer, kemirir.” (Mehmet Kanar)
“Bazı yaralar vardır hayatta, ruhu kanser gibi yalnızlıkta kemirip bitiren.” (Ahmet Can)
“Ruhu inzivadayken cüzzam gibi usul usul kemiren ve yiyen yaralar vardır hayatta.” (Leyla Abbaszadeh Zorbay)
“Hayatta kimi yaralar vardır ruhu bir cüzzam gibi yavaştan ve sinsice yalnızlıkta kemirip bitirir.” (Turgut Say)
“Yaralar vardır hayatta, ruhu yalnızlıkta cüzzam gibi yavaş yavaş yer, kemirir.” (Serdar Gündoğdu)
“Hayatta bazı yaralar vardır; cüzzam gibi yalnızlıkta insanı yer ve kemirir.” (Mehmet Çelik)